O komórkach

Krew pępowinowa, komórki macierzyste – czym są, jak możemy je wykorzystać, jakie są przeciwwskazania do ich zastosowania, jakie instytucje zajmują się przechowywaniem i ustalają standardy postępowania z tym materiałem. Zebraliśmy najistotniejsze informacje na temat tych zagadnień. Poniżej w skrócie przedstawiamy – co każdy Rodzic powinien wiedzieć na ich temat.

 

Leczenie własnymi autologicznymi komórkami macierzystymi jest od dawna stosowane w medycynie w leczeniu różnych chorób. Wg polskich statystyk (publikacje prof. Hołowieckiego), około 65% przeszczepień to przeszczepienia autologiczne.  

 

Czym są komórki macierzyste

Komórki macierzyste są komórkami o unikatowych zdolnościach do różnicowania się w inne, z których zbudowane są tkanki człowieka, między innymi są multipotencjalne, tj. komórka macierzysta może przekształcić się w inną komórkę – np. krwinkę czerwoną, płytkę krwi, komórkę mięśniową czy nerwową. Proces różnicowania zachodzi przez całe życie, ale najbardziej intensywny jest w trakcie rozwoju płodowego. Po urodzeniu aktywnie zachodzi np. w szpiku, gdzie powstają komórki układu krwiotwórczego. Komórki macierzyste znajdują się także w: skórze, tkance tłuszczowej, tkance
mięśniowej czy w wątrobie. Komórki macierzyste są wykorzystywane w leczeniu kilkudziesięciu chorób dzieci i dorosłych.
 

Komórki macierzyste z krwi pępowinowej

Źródłami krwiotwórczych komórek macierzystych są: mobilizowana krew obwodowa, szpik oraz krew pępowinowa. Najwygodniejszym i jedynym nieinwazyjnym sposobem pozyskania komórek macierzystych jest pozyskanie krwi pępowinowej. Krwiotwórcze komórki macierzyste z krwi pępowinowej mają przewagę nad komórkami pochodzącymi z innych źródeł. Ich zdolności regeneracyjne są ok. dziesięciokrotnie większe, niż komórek pochodzących ze szpiku. Ta cecha oraz fakt mniejszego ryzyka odrzucenia przeszczepu komórek z krwi pępowinowej sprawia, że coraz częściej przeszczepia się krwiotwórcze komórki macierzyste z krwi pępowinowej kosztem przeszczepień komórek macierzystych z innych źródeł. W Stanach Zjednoczonych czy w Japonii odsetek przeszczepień macierzystych z krwi pępowinowej wynosi już 50%. Ważna jest także obecność w krwi pępowinowej mezenchymalnych komórek macierzystych – to właśnie te komórki mają potencjał do różnicowania się w komórki innych typów.
 

Pozyskiwanie krwi pępowinowej

Krew pępowinowa jest źródłem komórek macierzystych. Jej pozyskanie jest możliwe wyłącznie przy porodzie. Ma to miejsce po odpępnieniu dziecka. Jest to więc zabieg całkowicie nieinwazyjny, bezbolesny i neutralny dla Matki i Dziecka. Pozyskania dokonuje przeszkolona położna, korzystając ze specjalnego zestawu do pozyskania krwi pępowinowej. Następnie krew transportuje się w zestawie do laboratorium. Pozyskanie krwi jest możliwe w szpitalach, współpracujących z bankami krwi pępowinowej, o zasięgu działania lokalnym lub ogólnopolskim.
 

Krew pępowinowa jest źródłem komórek macierzystych. Jej pozyskanie jest możliwe wyłącznie podczas porodu. Ma to miejsce po odpępnieniu Dziecka. Jest to więc zabieg całkowicie nieinwazyjny, bezbolesny i neutralny dla Matki i Dziecka.

 

Parametry krwi pępowinowej

Laboratoria, przeprowadzając analizę krwi pępowinowej, w zależności od przyjętego standardu, mają różny zakres badań – większość ogranicza się do podstawowych badań (objętość, liczba komórek), podczas gdy najlepsze laboratoria przeprowadzają zaawansowane badania wirusologiczne, bakteriologiczne, czy też określają liczbę komórek CD34+. Z punktu widzenia wartości krwi pępowinowej do ewentualnej transplantacji w schorzeniach hematologicznych ma znaczenie np. liczba komórek jednojądrzastych – leukocytów (WBC) oraz ich żywotność. Objętość pozyskanej krwi ma mniejsze znaczenie, bo nie zawsze koreluje z liczbą WBC.
 

Działanie banków krwi pępowinowej w Polsce i na świecie

Podstawą prawną do działania rodzinnych banków krwi pępowinowej w Polsce jest Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu tkanek, komórek i narządów, która weszła w życie w styczniu 2006 r. Ponadto niektóre banki poddają się audytom Krajowego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa. Na świecie najważniejszą organizacją, ustalającą standardy postępowania z krwią pępowinową i certyfikującą banki krwi pępowinowej, jest American Association of Blood Banks. Jej akredytację posiada pięć banków w Europie, w tym jeden w Polsce – Polski Bank Komórek Macierzystych. Organem administracji państwowej, sprawującym nadzór nad bankami tkanek (w tym bankami krwi pępowinowej), jest Krajowe Centrum Bankowania Tkanek i Komórek (KCBTiK).
 

Możliwe zastosowania krwi pępowinowej

Przeszczepienia komórek macierzystych z krwi pępowinowej są obecnie wykorzystywane przede wszystkim w hematologii i onkologii; w leczeniu chorób układu krwiotwórczego (takich, jak: ostre białaczki, przewlekła białaczka szpikowa, chłoniaki złośliwe) oraz: zwojaka zarodkowego, mięsaka Ewinga, mięsaka prążkowano-komórkowego, guzów ośrodkowego układu nerwowego i innych guzów wieku dziecięcego. Pełna lista chorób liczy ponad 70 pozycji. Wciąż pojawiają się doniesienia o nowych zastosowaniach w medycynie regeneracyjnej. Dzięki dostępnym i wciąż rozwijanym technikom namnażania i różnicowania komórek macierzystych możliwości zastosowania tej krwi w przyszłości będą szersze.
 

Jeśli własne komórki nie są dostępne lub nie mogą być użyte, to najlepiej zastosować komórki macierzyste, pochodzące od osób spokrewnionych, przede wszystkim rodzeństwa. Wg publikacji zamieszczonej w „The New England Journal of Medicine”, jednoroczny wskaźnik przeżycia pacjentów leczonych komórkami macierzystymi rodzeństwa wynosi 63 proc. Współczynnik ten obniża się do 29 proc. w przypadku osób korzystających z komórek wyizolowanych z krwi pępowinowej dawców niespokrewnionych. Większość przeszczepień z PBKM stanowiły przeszczepienia dla rodzeństwa. 

 

Ograniczenia w zastosowaniu krwi pępowinowej

Istnieją przeciwwskazania do wykorzystania u pacjenta jego własnej krwi pępowinowej: wtedy, kiedy choroba jest spowodowana defektem komórki macierzystej. W takich przypadkach właściwe jest przeszczepienie od innego dawcy. Bywa, że liczba WBC w krwi pępowinowej jest zbyt mała dla danego biorcy (określa się, że standardowa porcja krwi pępowinowej wystarcza do przeszczepienia biorcy o wadze około 40 kg); wówczas można wykorzystać przeszczepienie sekwencjonowane, czyli połączenie jednostek krwi od dwóch dawców – po wcześniejszym określeniu zgodności na podstawie tzw. antygenów zgodności tkankowej. Istnieje również możliwość łączenia porcji krwi pępowinowej i komórek macierzystych ze szpiku lub z krwi obwodowej po mobilizacji. Rozwiązaniem problemu małej ilości komórek staje się coraz częściej stosowana metoda namnażania komórek krwi pępowinowej przed ich przeszczepieniem. Potencjalnym ograniczeniem możliwości przeszczepienia jest stwierdzenie zakażenia krwi pępowinowej, ale tylko niektóre zakażenia są bezwzględnym przeciwwskazaniem do przeszczepienia, a decyzję podejmuje samodzielny ośrodek transplantacyjny, indywidualnie, w każdym przypadku, biorąc pod uwagę dobro pacjenta.
 

Z danych, dotyczących przechowywania komórek macierzystych, pochodzących z krwi pępowinowej wynika, że w oparach ciekłego azotu można je przechowywać bardzo długo, bez utraty aktywności biologicznej. Wykazano, że komórki krwi pępowinowej, przechowywane przez 24 lata, mają takie same właściwości, jak w momencie rozpoczęcia przechowywania. Należy sądzić, że wraz z upływem czasu potwierdzona zostanie przydatność komórek po 30, 40, 50 latach. 

 

Komu może służyć krew pępowinowa

Krew pępowinową można albo wykorzystać do leczenia dziecka, od którego została pozyskana, albo, w niektórych przypadkach, jeśli jest to uzasadnione medycznie, może ona posłużyć do leczenia chorego rodzeństwa. Koniecznym warunkiem w tych szczególnych przypadkach jest wykonanie dodatkowych badań, mających na celu określenie, czy występuje wystarczająca zgodność tkankowa pomiędzy dawcą i biorcą. Istnieje 25% prawdopodobieństwa, że antygeny tkankowe rodzeństwa są w pełni zgodne.
 

Wykorzystanie krwi pępowinowej w Polsce

W Polsce dotychczas przeszczepiono kilkadziesiąt porcji krwi pępowinowej. Po raz pierwszy przeszczepienia krwi pępowinowej dokonano w 1994 r., pozyskując ją od siostry chorego. Drugie przeszczepienie (ale pierwsze wyłącznie krwi pępowinowej) miało miejsce w 2000 r., kiedy to komórki macierzyste krwi pępowinowej zostały wykorzystane do leczenia chłopca z ostrą białaczką szpikową. Przełomowy był rok 2007 – wówczas po raz pierwszy do transplantacji użyto krwi pępowinowej, która wcześniej została pozyskana, przetworzona i przechowywana w prywatnym banku krwi. Bankiem odzinnym, mającym największe doświadczenie w przekazywaniu zdeponowanej krwi do przeszczepień, jest Polski Bank Komórek Macierzystych. Dotychczas trzynastokrotnie wykorzystano krew zdeponowaną w PBKM. W Polsce istnieje kilkanaście ośrodków, które mogą podjąć się przeszczepienia krwi pępowinowej, z czego pięć może przeszczepić ją u dzieci.
 

Krew pępowinowa może być wykorzystana jako źródło komórek macierzystych, które mają zdolność do namnażania się poza organizmem oraz mogą różnicować się na: komórki tkanki nerwowej, kości, chrząstki i tkanki tłuszczowej. Komórki macierzyste mogą być używane w terapii komórkowej i genowej. Te terapie są w fazie rozwoju.
Preparatyka krwi to proces, polegający na usunięciu większości czerwonych krwinek i osocza z krwi pępowinowej oraz dodaniu do pozostałych komórek płynu kriochronnego, który zapobiega ich uszkodzeniu w czasie zamrażania. 

 

Badania nad komórkami macierzystymi

Na świecie od dawna trwają badania nad różnymi zastosowaniami komórek macierzystych ze szpiku czy z krwi pępowinowej. Szczególnym obszarem zainteresowania są wskazania w medycynie regeneracyjnej, gdzie można wykorzystać unikatową zdolność komórek macierzystych w schorzeniach układu nerwowego i schorzeniach endokrynologicznych. W ostatnich latach ośrodki uniwersyteckie (np. Duke University, Medical College of Georgia w Stanach Zjednoczonych) uruchomiły kontrolowane badania kliniczne, zmierzające do ustalenia optymalnego sposobu leczenia komórkami macierzystymi mózgowego porażenia dziecięcego czy cukrzycy typu 1. Podobne badania prowadzone są także w Polsce – np. w Warszawie przeszczepiano własne komórki macierzyste pacjentom z cukrzycą typu 1, w Katowicach pracuje się nad zastosowaniem komórek macierzystych w wytwarzaniu naczyń krwionośnych. W 2010 roku powstało Polskie Towarzystwo Medycyny Regeneracyjnej, które zrzesza lekarzy i naukowców, wykorzystujących komórki macierzyste w leczeniu. PBKM jest członkiem tego towarzystwa.
 

Ilość pozyskanej krwi pępowinowej waha się od kilku do nawet 250 ml. Przeciętnie jest to około 60–120 ml. Jednak o wartości krwi świadczy nie objętość, a ilość komórek macierzystych. W przeciętnej porcji krwi jest ich około 1 miliarda. Zważywszy że przy przeszczepieniu potrzeba 20–25 milionów komórek na kilogram ciężaru ciała biorcy, to przeciętna porcja wystarczy dla biorcy ważącego 40–50 kg. Jeżeli komórek jest relatywnie za mało, to dobiera się komórki ze szpiku (tak zrobiono np. przy naszym 6. przeszczepieniu). Ponadto przed pozyskaniem nie wiemy, ile krwi zostanie pozyskane i komu ewentualnie ona posłuży, więc nie można z góry zakładać, że będzie jej za mało. Może się także zdarzyć, że pozyskana krew będzie potrzebna rodzeństwu, które pojawi się dopiero w przyszłości...



 

Komórki macierzyste - zastosowanie i nadzieje

Schorzenia, w których komórki macierzyste są stosowane standardowo:

Ostre białaczki

Ostra białaczka bifenotypowa
Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL)
Ostra białaczka szpikowa (AML)
Ostra białaczka małozróżnicowana

Białaczki przewlekłe

Młodzieńcza postać przewlekłej białaczki szpikowej (JCML)
Młodzieńcza postać białaczki mielomonocytowej (JMML) (Naegelego)
Przewlekła białaczka limfatyczna (CLL)
Przewlekła białaczka szpikowa (CML)

Zespoły mielodysplastyczne

Niedokrwistość oporna na leczenie (RA)
Niedokrwistość oporna na leczenie z obecnością syderoblastów (RARS)
Niedokrwistość oporna na leczenie z nadmiarem blastów (RAEB)
Niedokrwistość oporna na leczenie z nadmiarem blastów podczas transformacji (RAEB-T)
Przewlekła białaczka mielomonocytowa (CMML)

Choroby spowodowane defektem komórki macierzystej

Ciężka niedokrwistość aplastyczna (SAA)
Nocna napadowa hemoglobinuria (PNH)
Niedokrwistość Fanconiego
Zespoły mieloproliferacyjne
Czerwienica prawdziwa
Ostra mielofibroza
Mielofibroza
Nadpłytkowość samoistna

Zespoły rozrostowe układu chłonnego

Białaczka prolimfocytowa
Chłoniaki nieziarniczne (NHL)
Ziarnica złośliwa (HD)

Dziedziczne nieprawidłowości krwinek czerwonych

Aplazja czysto czerwonokrwinkowa
Beta-talasemia major
Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa

Dziedziczne zaburzenia układu odpornościowego

Ataksja-teleangiektazja
Ciężki złożony niedobór odporności (SCID)
SCID z brakiem limfocytów T i B
SCID z brakiem limfocytów T i normalną liczbą limfocytów B
SCID z niedoborem deaminazy adenozynowej
Zaburzenia adhezji leukocytów
Zaburzenia proliferacji limfocytów sprzężone z chromosomem X
Zespół DiGeorge’a
Zespół Kostmanna
Zespół nagich limfocytów
Zespół Omenna
Zespół Wiskotta-Aldricha
Zwykły zmienny niedobór odporności

Nieprawidłowości płytek krwi

Amegakariocytoza (wrodzona trombocytopenia)

Nieprawidłowości komórek plazmatycznych

Białaczka plazmocytowa
Makroglobulinemia Waldenströma
Szpiczak mnogi

Choroby fagocytów

Dysgenezja retikularna
Niedobór aktyny neutrofilowej
Przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD)
Zespół Chediaka-Higashiego

Inne nowotwory złośliwe

Nerwiak zarodkowy współczulny
Retinoblastoma

Schorzenia, w których podejmowane są próby kliniczne terapii komórkami macierzystymi:

Choroby związane z zaburzeniami spichrzania w liposomach

Adrenoleukodystrofia (ALD)
Choroba Gauchera
Choroba Krabbego (GCL)
Choroba Niemanna-Picka
Choroba Wolmana
Choroba Sandhoffa
Metachromatyczna leukodystrofia
Mukolipidoza II

Mukopolisacharydozy

Zespół Hunter (MPS-II)
Zespół Sanfilippo (MPS-III)
Zespół Morquio (MPS-IV)
Zespół Hurler (MPS-IH)
Zespół Maroteaux-Lamy’ego (MPS-VI)
Zespół podkradania, niedobór betaglukuronidazy (MPS-VII)
Zespół Sheie’a (MPS-IS)

Histiocytozy

Hemofagocytoza
Histiocytoza – X
Rodzinna limfohistiocytoza z erytrofagoctyozą (FEL)

Inne nowotwory złośliwe

Mięsak Ewinga
Rak nerki (renal cell carcinoma)
Rak piersi

Choroby ośrodkowego układu nerwowego

Mózgowe porażenie dziecięce
Stwardnienie rozsiane (MS)

Inne choroby dziedziczne

Hipoplazja chrząstek i włosów
Choroba Gunthera
Osteopetroza (marmurkowatość kości)
Trombastenia Glanzmanna
Zespół Lescha-Nyhana

Obszary terapeutyczne, w których eksperymentuje się z terapią komórkami macierzystymi:

Hepatologia, andrologia, ortopedia, neurologia, pneumonologia, endokrynologia, transfuzjologia, kardiologia, transplantologia
 
 

Przykładowe wykorzystanie komórek macierzystych z krwi pępowinowej przechowywanej w bankach rodzinnych

Nazwa banku Data procedury Schorzenie Stopień pokrewieństwa biorcy Wiek biorcy [lata, miesiące] Czas przechowywania [miesiące]
PBKM/ FamiCord 15/3/2007 neuroblastoma allogeniczny / rodzeństwo 10 35
PBKM/ FamiCord 23/1/2008 ostra białaczka limfoblastyczna allogeniczny / rodzeństwo 5, 3/12 7
PBKM/ FamiCord 30/9/2008 encefalopatia autologiczny 1, 6/12 18
PBKM/ FamiCord 22/1/2009 zespół mielodysplastyczny allogeniczny / rodzeństwo 4, 7/12 9
KRIO/FamiCord 29/9/2010 białaczka allogeniczny / rodzeństwo 20 miesięcy 3
PBKM/ FamiCord 7/1/2011 genetyczna niedokrwistość aplastyczna allogeniczny / rodzeństwo 12 24
PBKM/ FamiCord 30/6/2011 ostra białaczka limfoblastyczna allogeniczny / rodzeństwo 5 7
KRIO/FamiCord 9/2011 ostra białaczka limfoblastyczna allogeniczny / rodzeństwo 2  
PBKM/ FamiCord 9/2011 histiocytoza allogeniczny / rodzeństwo 3 1
PBKM/ FamiCord 11/2011 przewlekła choroba ziarniniakowa allogeniczne / rodzeństwo 6 36
KRIO/FamiCord 29/05/2012 ostra białaczka limfoblastyczna allogeniczne / rodzeństwo 2,5  
PBKM/FamiCord 31/1/2013 ciężka anemia aplastyczna allogeniczne / rodzeństwo 7 1
PBKM/FamiCord 6/3/2013 ostra białaczka szpikowa allogeniczne / rodzeństwo 2,5 mniej niż miesiąc
CBR 30/4/2007 choroba immunologiczna autologiczny 5, 10/12 70
CBR 16/8/2007 choroba Wolmana allogeniczny / rodzeństwo 2 miesiące 27
CBR 26/2/2008 uszkodzenie mózgu autologiczny 2 34
CBR 8/4/2008 zapalenie mózgu autologiczny 2 24
CBR 20/6/2008 encefalopatia autologiczny 0, 1/12 0,5
CBR 2/9/2008 niedotlenienie okołoporodowe autologiczny 2 2
CBR 9/9/2008 uraz czaszki autologiczny 3, 5/12 41
CBR 30/9/2008 wodogłowie autologiczny 1 1
CBR 15/10/2008 ostra białaczka szpikowa allogeniczny / rodzeństwo 4 1
CBR 19/12/2008 zespół Wiskotta-Aldricha allogeniczny / rodzeństwo 2 34
CBR 9/6/2009 niedotlenienie mózgu autologiczny 2, 8/12 32
CBR 7/7/2009 leukomalacia okołokomorowa autologiczny 1 12
CBR 28/7/2009 prenatalny autologiczny 1, 8/12 20
CBR 9/2/2010 apraksja autologiczny 3, 6/12 42
CBR 16/3/2010 opóźnienie rozwoju autologiczny 5, 3/12 63
CBR 30/3/2010 porażenie połowicze autologiczny 1, 6/12 18
CBR 27/4/2010 porażenie spastyczne autologiczny 5, 4/12 64
CBR 4/5/2010 hypotonia autologiczny 1, 8/12 20
CBR 1/11/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 2 27
CBR 2/8/2011 opóźnienie w rozwoju autologiczny 2 24
CBR 6/24/2011 ostra białaczka szpikowa rodzeństwo 14 7
CBR 7/20/2011 anemia sierpowata rodzeństwo 4 20
CBR 7/21/2011 ostra białaczka limfoblastyczna rodzeństwo 1 46
CBR 8/23/2011 apraksja autologiczny 2 29
CBR 10/18/2011 uraz mózgu autologiczny 5 60
CBR 1/23/2012 syndrom Hurlera rodzeństwo 1 66
CBR 1/24/2012 apraksja autologiczny 3 39
CBR 3/20/2012 opóźnienie w rozwoju autologiczny 4 59
CBR 4/10/2012 porażenie połowiczne autologiczny 2 34
CBR 4/18/2012 przewlekła choroba ziarniniakowa rodzeństwo 6 39
CBR 5/8/2012 giężka niedokrwistość aplastyczna rodzeństwo 3 6
CBR 6/12/2012 wodogłowie autologiczny 7 miesięcy 7
CBR 6/19/2012 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 6 72
Viacord 11/5/2006 niedokrwistość Shwachmana-Diamonda allogeniczny / rodzeństwo 7 13
Viacord 25/1/2007 ostra białaczka szpikowa allogeniczny / rodzeństwo 7 38
Viacord 8/2/2007 ciężka wrodzona neutdopenia allogeniczny / rodzeństwo 4 29
Viacord 29/3/2007 guz mózgu autologiczny 0, 11/12 11
Viacord 4/6/2007 ciężki niedobór odporności allogeniczny / rodzeństwo 6 8
Viacord 22/6/2007 przewlekła choroba ziarniniakowa allogeniczny / rodzeństwo 5 9
Viacord 12/2008 guz tkanki nerwowej autologiczny 0, 9/12 9
Viacord 12/2008 chłoniak złośliwy allogeniczny / rodzeństwo 7 42
Viacord 1/2009 ciężka anemia aplastyczna autologiczny 4, 6/ 54
Viacord 20/3/2007 dysgenezja ciała modzelowatego autologiczny 1, 5/12 17
Viacord 23/3/2007 cukrzyca typu 1 autologiczny 10, 4/12 124
Viacord 4/6/2008 urazowe uszkodzenie mózgu autologiczny 4 44
Viacord 1/7/2008 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 2 23
Viacord 1/2010 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 4 46
Viacord 5/2010 wodogłowie autologiczny 2 miesiące 2
Viacord 12/2010 cukrzyca typu 1 autologiczny 10 116
Viacord 1/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 1 16
Viacord 04/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 1 20
Viacord 04/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 3 37
Viacord 04/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 6 73
Viacord 5/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 1 8
Viacord 7/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 5 54
Viacord 8/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 5 58
Viacord 8/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 3 30
Viacord 9/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 3 34
Viacord 11/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 4 43
Viacord 11/2011 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 9 105
Viacord 3/2012 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 3 35
Insception 2001 białaczka allogeniczny / rodzeństwo 6 brak danych
Insception 2004 niedokrwistość Fanconiego allogeniczny / rodzeństwo 9, 2/12 brak danych
Insception 21/3/2006 guz embrionalny autologiczny 2, 1/12 brak danych
Insception 2006 zespół mielodysplastyczny allogeniczny / rodzeństwo 2, 8/12 brak danych
Insception 2006 talasemia allogeniczny / rodzeństwo 13 brak danych
Insception 2010 ostra białaczka szpikowa allogeniczny / rodzeństwo 1, 6/12 brak danych
Insception 3/4/2007 mózgowe porażenie dziecięce autologiczny 0, 9/12 brak danych
Insception 2007 cukrzyca typu 1 autologiczny 9 brak danych